Sint-Nicolaas, ook bekend als Sint-Nicolaas van Myra, is een iconische figuur binnen het christendom, gevierd over de hele wereld om zijn vrijgevigheid en goedheid jegens de minderbedeelden. Maar wat zijn de oorsprongen van deze patroonheilige van kinderen, zeelieden en reizigers?
De oorsprong van Sint-Nicolaas gaat terug tot de 4e eeuw, in Anatolië, een regio in het huidige Turkije. Nicolaas was een bisschop van de stad Myra, bekend om zijn liefdadige daden voor de armen en kinderen. Hij staat vooral bekend om het redden van drie jonge meisjes van de prostitutie door hen een bruidsschat te schenken voor hun huwelijk. Deze daad van vrijgevigheid leverde hem grote populariteit op en de status van beschermer van kinderen.
Door de eeuwen heen zijn er talloze legendes ontstaan rond Sint-Nicolaas, waarin hij wordt afgebeeld als een heilige met wonderbaarlijke krachten. Zo wordt verteld dat hij overleden kinderen tot leven bracht, stormen op zee kalmeerde en zeelieden en reizigers beschermde. Deze verhalen hebben bijgedragen aan zijn reputatie als beschermheilige, die vooral in kustgebieden en havens bijzonder werd vereerd.
De viering van het feest van Sint-Nicolaas op 6 december verspreidde zich geleidelijk door Europa, waar hij een onmisbare figuur werd in de kerstperiode. Sommige volksgebruiken, zoals het geven van cadeautjes aan brave kinderen, het uitdelen van lekkernijen en de aanwezigheid van een vrolijk personage genaamd de Kerstman, vinden hun oorsprong in de verering van Sint-Nicolaas.
Zo gaan de wortels van Sint-Nicolaas terug tot de oudheid, maar zijn populariteit en zijn aura van goedheid blijven door de eeuwen heen voortleven. Zijn figuur blijft vrijgevigheid en solidariteit inspireren, en herinnert zowel gelovigen als niet-gelovigen aan het belang van delen en liefde voor de medemens.